خبرگزاری حوزه | والدینِ مهربان و چشمانتظارِ فردایی روشن: شما که با هر ضربانِ قلب فرزندتان، تپشهای زندگی را تجربه کردهاید و با هر لبخندش، جهان را برای خود امنتر یافتهاید؛ میدانم که این روزها، بیش از هر زمان دیگری نگرانید. نگرانِ طوفانهایی که ایمان و هویت نسلِ نو را نشانه رفته است. نگرانِ دنیایی که زرق و برقهایش، حقیقت را در حجاب برده است.
«وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَی اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً»
آیا میدانید زیباترین کلام، آن است که از حنجرهیِ پاکِ کسی بیرون آید که وجودش را وقفِ راه خدا کرده است؟
ما امروز در نقطهای از تاریخ ایستادهایم که زمین، با تمامِ وجودش، تپشهایِ آمدنِ آن «مصلحِ بزرگ» را احساس میکند. این «پیچش تاریخی» که همه از آن سخن میگویند، تنها یک تغییرِ سیاسی یا جغرافیایی نیست؛ یک «تولدِ دوباره» است. و مگر میشود برای تولد یک تمدنِ نورانی، به سربازانی بیشمار و متخصص نیاز نداشت؟
عزیزان من! ما در کنارِ بازوهای نظامی که امنیت و حصارِ فیزیکیِ این مرز و بوم هستند، به «جانهایِ بیدار» نیاز داریم. ما به فرزندانی نیاز داریم که در مدارسِ علمیه، در محضرِ انوارِ وحی، زانو بزنند، زنگار از آینه قلبشان بزدایند و تبدیل به چراغهایی شوند که تاریکیهایِ جهل و شبهه را در دنیایِ امروز میدرند.
فکرش را بکنید...
تصور کنید فرزند شما، همان کسی باشد که با علمِ سرشار و روحِ الهیاش، گره از کارِ جوانی باز کند، راه را برایِ حقیقتجویی نشان دهد و با هر سخنش، نسیمی از معنویت را در جامعه جاری سازد. این تنها یک شغل نیست؛ این «مُهرِ خادمیِ امام زمان (عج)» است که بر پیشانیِ فرزند شما میخورد.
آیا افتخاری بالاتر از این هست که در نامه اعمالِ شما، به عنوانِ والدین، چنین ذخیرهای ثبت شود؟ که شما، عزیزترینِ داشتهیِ خود را، نه برایِ سهمخواهی از دنیا، بلکه برایِ «سربازیِ دینِ خدا» نذر کردهاید؟
حوزه علمیه، امروز دیگر یک محیطِ بسته نیست؛ اینجا «دانشگاهِ انسانسازی» است. جایی که فرزندانِ شما میآموزند چگونه در دنیایِ مدرن، نه تنها غرق نشوند، بلکه سکاندارِ کشتیِ نجاتِ انسانها باشند. ما اینجا به آنها یاد میدهیم که چگونه هم عالم باشند، هم عاشق، و هم کارشناسانی که در برابرِ هجومِ افکارِ سمی، سدِ دفاعیِ منطق و ایمان باشند.
پدرِ گرامی، مادرِ دلسوز!
دستانتان را به مهر میفشاریم و از شما میخواهیم که در این بزنگاهِ حساس، «امانتِ خدا» را برای «مأموریتِ اصلیِ هستی» آماده کنید. اجازه دهید فرزندانتان در مسیری قدم بگذارند که پایانش، همراهی با قافلهسالارِ ظهور است. اجازه دهید نامِ آنها در زمره «یاورانِ مصلح» ثبت شود.
این دعوتنامه، نه فقط یک فراخوان، که نجوایِ عشقی است برای پیوندِ فرزندانِ شما با سرچشمهیِ لایزالِ علم و نور. اگر فرزندتان سودایِ خدمت دارد، اگر دغدغهیِ حقیقت دارد، او را به سنگرِ علم و تقوا بسپارید؛ ما در حوزه علمیه منطقه کاشان ، با آغوشِ باز و نگاهی پدرانه، او را در مسیرِ بالندگی همراهی خواهیم کرد.
بیایید برایِ رسیدن به آن قلهیِ موعود، دست در دستِ هم، نسلی بسازیم که فردا، شرمنده چشمانِ منتظرِ حضرت نباشیم.
«وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ»
و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم میکند و از جایی که گمان ندارد به او روزی میدهد. (سوره طلاق، آیه ۲و۳)
حجت الاسلام ابوذر شورابیان
نظر شما